ಜಗತ್ತಿನ ಎಷ್ಟೋ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ತೀರಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಕೇವಲ ಪುಣ್ಯತಿಥಿ ಅಥವಾ ಶ್ರಾದ್ಧದ ದಿನದಂದು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ. ಆದರೆ, ಕರಾವಳಿ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಉಡುಪಿ (ತುಳುನಾಡು) ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ನೆನೆಯುವ, ಮನೆಯ ಯಾವುದೇ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಿದ್ದರೂ ಅವರಿಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಊಟ ಬಡಿಸುವ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಅಪರೂಪದ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ. ತುಳುನಾಡಿನ ಈ ವಿಶಿಷ್ಟ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ‘ಅಗೆಲ್ ಬಡಿಸುವುದು’ ಅಥವಾ ‘ಕಾರ್ನಿಕ ಹಿರಿಯರ ಮೀಸಲು’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ತುಳುನಾಡಿನ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದರೂ, ಅವರು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಇಡೀ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆ, ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ, ಗೃಹಪ್ರವೇಶ, ನಾಮಕರಣ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಹಬ್ಬ-ಹರಿದಿನಗಳು ನಡೆದರೂ, ಮೊದಲು ಮೃತಪಟ್ಟ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಕೋಣೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ನೈವೇದ್ಯ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅಡುಗೆ, ಮಾಂಸಾಹಾರ ಅಥವಾ ಸಿಹಿತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಬಡಿಸಿ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಮೇಲಷ್ಟೇ ಮನೆಯ ಇತರ ಸದಸ್ಯರು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ತೀರಿಕೊಂಡವರನ್ನು ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಬರೀ ಮೃತರು ಎಂದು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಅವರನ್ನು ‘ಕಾರಣಿಕ ಪುರುಷರು’ ಅಥವಾ ‘ಕಾರ್ನವಾರೆರ್’ ಎಂದು ದೈವದ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಹಿರಿಯರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಕೋಳಿ ಸಾರು, ರೊಟ್ಟಿ ಅಥವಾ ಮೀನಿನ ಅಡುಗೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ‘ಅಗೆಲ್’ ಬಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಿರಿಯರ ಆಶೀರ್ವಾದ ಇಲ್ಲದೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿನ ಜನರ ಅಚಲ ನಂಬಿಕೆ.
ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಕೇವಲ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಮಗಾಗಿ ಆಸ್ತಿ, ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಬದುಕನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಹೋದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಕೃತಜ್ಞತೆ (Gratitude). ತಲೆಮಾರುಗಳು ಕಳೆದರೂ ಮುತ್ತಜ್ಜ, ಮುತ್ತಜ್ಜಿಯರ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಅವರ ಗುಣಸ್ವಭಾವಗಳು ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ನೆನಪಿರಲು ಈ ಆಚರಣೆಯೇ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ತಮ್ಮನ್ನು ಅಗಲಿದ ಜೀವಗಳನ್ನು ದೇವರಂತೆ ಕಂಡು, ಪ್ರತಿ ಸಂತೋಷದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಅವರನ್ನು ನಮ್ಮೊಂದಿಗೇ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಈ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮಾದರಿ ಮತ್ತು ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ರಾಜ್ಯದ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ